Stilte en omschakeling?
Sja toen was het ineens een tijd stil. Mogelijk vertel ik in de toekomst nog wel het hoe en waarom daarover.
Laten het er voor nu even op houden dat er een periode was van stilstaan en bewuster worden van wie ik ben en wat ik wil naar de toekomst toe. Dit naar aanleiding van wat gezondheidsklachten.
Het schrijven laat me niet los, dus dat zal ik blijven doen. Maar ik merkte dat ik deze blog wat oppervlakkig vond. Maarja, wat doe je daaraan dan. Meer persoonlijke verhalen vertellen? Of ermee stoppen en op andere manier verder?
De behoefte om wat te schrijven was er wel, maar wat dan. Na alles wat er gebeurd is verder gaan met puzzels en moestuin als Lanka voelde ook zo raar. Dus ja... ga ik voor stilte, of schakel ik de toon van de berichten om.
Tot ik gisteren ineens ingeving kreeg. Misschien toch gewoon ook persoonlijke blogs, hoe het echt met me gaat en wie ik echt ben.
Dan moet ik eerst wel wat opbiechten. Ik heet helemaal geen Lanka. Dat is een anagram met enkele letters uit mijn volledige naam. Ga ik vertellen hoe ik echt heet? Dat voelt toch wat eng, je weet nooit wie het leest en waar de verhalen terecht komen. Dat was ook de reden voor Lanka.
Iets meer informatie over wie ik ben mag echter wel. Ik ben uit geboortejaar 1987. Woon momenteel in het mooie Zuid-Limburg na een aantal jaar in de Randstad gewoond te hebben.
Hoe nu verder? Goede vraag.
Ik zal mijn afwegingen anders gewoon eens op papier zetten, misschien helpt me dat zelf ook.
Het voordeel van gewoon eerlijk vertellen wat er allemaal (tot op zekere hoogte natuurlijk) speelt en hoe ik daarmee omga is dat mogelijk anderen zich daarin kunnen herkennen en ze zich minder alleen voelen (mocht dat zo zijn). Een ander voordeel is dat ik niet meer hoef te denken “wat post ik wel en wat word te persoonlijk”. Ik ben wie ik ben en die mag ik ook laten zien.
Nadeel kan zijn (zie de nuance naar kan, ik weet namelijk niet hoe reëel dat is) dat iedereen het leest en bijvoorbeeld een werkgever dat ook leest, of collega’s waarvan ik vind dat ze niet alles hoeven te weten. Maar ze komen er toch wel achter als ze me beter leren kennen.
Ben er nog niet uit wat het gaat worden.
De tijd zal het me wel vertellen. Ik kan dus ook niet beloven wanneer er weer een nieuwe blog zal komen.
Laten het er voor nu even op houden dat er een periode was van stilstaan en bewuster worden van wie ik ben en wat ik wil naar de toekomst toe. Dit naar aanleiding van wat gezondheidsklachten.
Het schrijven laat me niet los, dus dat zal ik blijven doen. Maar ik merkte dat ik deze blog wat oppervlakkig vond. Maarja, wat doe je daaraan dan. Meer persoonlijke verhalen vertellen? Of ermee stoppen en op andere manier verder?
De behoefte om wat te schrijven was er wel, maar wat dan. Na alles wat er gebeurd is verder gaan met puzzels en moestuin als Lanka voelde ook zo raar. Dus ja... ga ik voor stilte, of schakel ik de toon van de berichten om.
Tot ik gisteren ineens ingeving kreeg. Misschien toch gewoon ook persoonlijke blogs, hoe het echt met me gaat en wie ik echt ben.
Dan moet ik eerst wel wat opbiechten. Ik heet helemaal geen Lanka. Dat is een anagram met enkele letters uit mijn volledige naam. Ga ik vertellen hoe ik echt heet? Dat voelt toch wat eng, je weet nooit wie het leest en waar de verhalen terecht komen. Dat was ook de reden voor Lanka.
Iets meer informatie over wie ik ben mag echter wel. Ik ben uit geboortejaar 1987. Woon momenteel in het mooie Zuid-Limburg na een aantal jaar in de Randstad gewoond te hebben.
Hoe nu verder? Goede vraag.
Ik zal mijn afwegingen anders gewoon eens op papier zetten, misschien helpt me dat zelf ook.
Het voordeel van gewoon eerlijk vertellen wat er allemaal (tot op zekere hoogte natuurlijk) speelt en hoe ik daarmee omga is dat mogelijk anderen zich daarin kunnen herkennen en ze zich minder alleen voelen (mocht dat zo zijn). Een ander voordeel is dat ik niet meer hoef te denken “wat post ik wel en wat word te persoonlijk”. Ik ben wie ik ben en die mag ik ook laten zien.
Nadeel kan zijn (zie de nuance naar kan, ik weet namelijk niet hoe reëel dat is) dat iedereen het leest en bijvoorbeeld een werkgever dat ook leest, of collega’s waarvan ik vind dat ze niet alles hoeven te weten. Maar ze komen er toch wel achter als ze me beter leren kennen.
Ben er nog niet uit wat het gaat worden.
De tijd zal het me wel vertellen. Ik kan dus ook niet beloven wanneer er weer een nieuwe blog zal komen.
Reacties
Een reactie posten